SCHNAUZER BEZIGHEDEN

Drunenseduinen 2005

Je komt nog eens ergens met zo’n wandeling van de schnauzerclub. De ene keer loop je in Ugchelen op ‘Leesten in het grote honden bos, daarna een wandeling in IJmuiden op het strand en nu weer in Udenhout in het Nationaal Park Loonse en Drunense Duinen. 
Tja waar zou het de volgende keer weer zijn.

Daar wij op zondag niet zo vroeg  op wilden staan, zijn wij op zaterdag rond een uur of vijf weggereden uit Apeldoorn. Wij hebben overnacht in onze camper. Zaterdagavond al een beetje het bos verkent waar wij de volgende dag een grote wandeling zouden gaan maken. Zondagochtend zijn wij om 09.30 uur opgestaan. Om 10.30 uur kwam de eerste auto (Joop) al aanrijden met de eerste schnauzers. Ik mocht er nog niet heen van mijn baasjes want zij waren nog niet klaar. Om 10.45 uur zijn we eindelijk naar het Restaurant Bosch en Duin gelopen. Daar aangekomen waren er al meerdere schnauzers heel veel schauzers misschien wel 20, misschien wel meer. Even iedereen begroet en ook weer oude bekende tegengekomen.  Mijn baasjes kregen eerst koffie met gebak en daarna nog meer koffie. Ik dacht wanneer gaan we nu, waar zijn we hier nu voor. We komen hier toch om te wandelen. Eindelijk, na ongeveer 45 minuten gingen we weg. Eerst nog even aan de lijn en daarna lekker vrij. Overal doorheen struinen  heuvel op heuvel af. Heerlijk. We kwamen zelfs nog een groep Leonbergers tegen hier ging ik ook nog maar even op af, maar die waren mij iets te groot dus ging ik gauw maar op mijn rug liggen. Je weet nooit. Gelukkig waren het hele lieve Leonbergers. Zodra het kon ben ik dan ook maar omgedraaid en teruggelopen naar mijn soortgenoten. Toen we ongeveer een half uurtje gelopen hadden kwamen we bij een natte plek. Hier staat normaal gesproken water in maar nu was hij droog. Jammer hadden we nog even kunnen zwemmen. Helaas misschien volgende keer. Hierna zijn we weer verder gelopen. We hebben ongeveer een uur gelopen in het bos en op de stuifzandvlakte. Hierna hebben we nog even wat gedronken en zijn we weer op huis aan gegaan.. Ik vond het nogmaals geweldig een mooi groot gebied om lekker uit te lopen.

Chris en Joop hartelijk bedankt voor deze fijne dag en tot de volgende keer dan ben ik er zeker weer bij en mijn baasjes ook.

Laika/Bert en Anja

Foto's volgen 

Doedag VSFL 2005

Mijn baasjes hadden de camper al gepakt en zeiden we gaan weer naar Gorinchem, Gorinchem dat is toch niet de Doedag. Hoi Hoi, weer lekker spelen met m’n broertjes en zusjes en nog vele andere schnauzer. Wat duurde die reis lang zeg. We gingen eerst nog langs Geldermalsen en Brakel en toen was het zaterdagavond. We reden richting Gorinchem naar de plaats waar het allemaal plaats ging vinden. Wat schets mijn verbazing kwam ik uit de camper zag ik helemaal niets, geen schnauzer, geen Snoet, (broer), Kluk, geen Jade, Emma

Na een hele nacht slapen ging ik ’s morgens de camper uit en wat zag ik een schnauzer en nog één en nog één zou het dan toch gaan beginnen. Om 10.00 uur was het zover, de doedag 2005 werd geopend door de Voorzitter van de club. Hierna kregen we een demonstratie behendigheid. Hierna werd alles in de gelegenheid gebracht om ons schnauzers aan het werk te zetten. Nu we hebben het geweten hoor. De hele dag zijn we bezig gehouden met diverse dingen, we moesten brokjes uit een waterbak halen, brokjes van een touwtje afhappen, brokjes zoeken, een behendigheids parcourtje lopen, achterop de skelter, dat was best wel eng, dat hobbelt zo. Toen was het eindelijk pauze. Even een uurtje niks, ja dat dacht je nu konden we lekker spelen met onze broertjes en zusjes. Ik, Laika, heb gespeelt met snoet en Jade. Na een uurtje toen iedereen gegeten had moesten we weer aan de bak. Ditmaal moesten we behendigheid doen. Eerst rustig en toen op tijd. Nu vindt ik dit best wel leuk maar ja moet ik nu onder dat stokje door of erover heen. Ik denk ik ga er onderdoor is makkelijker helaas ik moest terug ik moest er overheen springen. Hierna kwam er een grote ronde buis hier moest je doorheen, leek eng maar ik heb het toch weer gedaan. Daarna nog een paar keer springen nog zo’n grote buis en toen was de finish. Leuk, heb ik best wel veel gedaan. Ik was dan ook uitgeteld aan het einde van de dag. Na een drukke dag ben ik en mijn baasjes moe maar voldaan naar huis gegaan en ik kijk alweer uit naar Volgend jaar.  Alleen mijn laatste zusjes heb ik niet gezien ik geloof dat ze Jara heet. Ben benieuwd of zij er volgend jaar bij zal zijn. Wie weet.

Groeten en een poot,

Foolshouse Laika Ametiste.